U gaat een taxi voor mij regelen!

"U gaat een taxi voor mij regelen!" De man kijkt mij bloedserieus aan. Hij staat met zijn zakken in zijn zwarte jas recht tegenover mij. Alles in zijn lichaamstaal straalt onverzettelijkheid uit. Ik kijk hem terug aan. Zo staan we even recht tegenover elkaar. De regen komt ondertussen met bakken uit de hemel vallen. Mijn collega staat naast me een kijkt afwisselend van mij naar de man. Om de stilte te doorbreken vraag ik wat er aan de hand is. De man blijft me aankijken en zegt niets.
Een kleine twee minuten eerder komt hij de trap van het station in Baarn opgelopen. Samen met een collega sta ik met vier reizigers te praten. Ze hebben de hele dag in Baarn doorgebracht en gaan nu weer op huis aan. "Als wij er nou niet waren geweest, had u dan wel gewoon vertrokken?" Vraagt een van de reizigers. "Nee," zegt de machinist, "we staan op u te wachten, dus nu kunnen we gaan." Er hangt een gezellige sfeer. De man in de zwarte jas mengt zich in het gezelschap. "Pardon..." zegt hij. De mevrouw die naast hem staat, draait zich naar hem toe en kijkt hem aan. "Bent u van de NS?" vraagt de man geïrriteerd. De mevrouw schudt haar hoofd. "Nou dan..." zegt de man. De vrouw wisselt een blik van verstandhouding met haar medereizigers. Ze halen allemaal synchroon hun schouders op en lopen dan hoofdschuddend weg. Nu blijven we met zijn drieën over. "Wat kan ik voor u doen meneer" zeg ik, op mijn vriendelijkst. De man kijkt me strak aan en zegt dan: "De trein naar Amsterdam is te vroeg vertrokken en nu gaat u een taxi voor mij regelen." Zelfverzekerd kijkt hij me indringend aan. Ik merk dat zijn toon bij mij al direct in het verkeerde keelgat schiet. Ik verman mezelf en blijf hem vriendelijk aankijken terwijl ik hem vraag wat er gebeurd is. Nog even geïrriteerd legt hij mij uit dat hij op tijd op het perron stond, maar dat de trein een minuut te vroeg "recht voor mijn neus" vertrok.
"Dat is heel vervelend als de trein te vroeg vertrekt" zeg ik, "helaas gaat de volgende pas over een half uur." De man kijkt mij nu nog bozer aan. "Dus u gaat een taxi voor mij regelen" herhaalt hij zijn eerdere verzoek. Ik leg de man uit dat, dat helaas niet mogelijk is. Ik vertel hem nog een keer dat ik het erg vervelend voor hem vind dat hij nu een half uur later in Amsterdam is dan gepland. Ook leg ik hem uit dat hij, als hij dat wil, altijd een officiële klacht kan indienen. Hij gunt me de tijd niet om mijn zin af te maken. "U gaat een taxi voor mij regelen." Ik kijk hem nu wat verbaasd aan. "Zoals ik net al zei, meneer, dat zal helaas niet gaan..." Hij blijft me aankijken, waarschijnlijk hopend dat ik in tranen zal uitbarsten en fanatiek een taxi zal gaan bellen. Om zijn blik kracht bij te zetten, herhaalt hij zijn relaas. Nog een keer vertel ik hem dat ik begrijp dat het erg vervelend is als de trein te vroeg vertrekt en dat je dan daardoor later bent daar waar je wilt zijn. "Nee, u begrijpt het helemaal niet!" roept hij me boos toe. Nu ben ik in de war. Het is me duidelijk wat deze meneer van me verwacht, maar ik heb hem al verteld dat ik niet aan zijn verzoek kan voldoen. Alleen dat is voor meneer moeilijk te accepteren. "Is het reeël als een trein te vroeg vertrekt?" vraagt hij mij. De vraag ontgaat me een beetje. Ten einde raad leg ik hem de gang van zaken uit. Hoe dat het de bedoeling is hoe we met het vertrekken van treinen omgaan. "Is dat reeël?" herhaalt zijn vraag. "En u gaat een taxi voor mij regelen!" Ik merk dat het voor mij nu toch echt klaar is. Ik kijk de man nu op mijn beurt strak aan. "Meneer," zeg ik, zo rustig als ik kan, "Ik heb mijn best gedaan om u zo goed mogelijk te woord te staan, ik heb u verteld wat de procedure is, ik heb u verteld wanneer de volgende trein gaat..." door mijn irritatie praat ik wat sneller dan normaal. "Maar u verwacht iets van mij wat ik niet kan doen. Sorry, voor mij houdt het op!" Ik draai me om en stap de trein in. "Is dat reeël?" roept hij me nog na. Met een ferme ruk trek ik deur open van de cabine. De machinist heeft vanuit de trein meegeluisterd. "Ik was er al lang klaar mee" zegt hij. Ik slaak een diepe zucht en ga zitten.