Misschien ben ik nog niet groot

Ik zie me nog staan, als klein jongentje. Kijkend naar de treinen die voorbij schieten, mensen die wachten op hun trein. Een kopje koffie in de hand. Ik verbaasde me erover, trok een vies gezicht en vroeg me af waarom mensen toch zoiets 'vies' konden drinken. Koffie... Wie drinkt zoiets ? En dan nog zoiets, op verjaardagen zit ik om me heen te kijken. De grote mensen praten over dingen als: een baan, de hiepooteek, belasting of de auto. Dat laatste vind ik nog wel leuk. Auto's vind ik boeiend. Ik spaar thuis kleine autootjes, vooral Mini's vind ik leuk. Maar die grote dingen zijn ook wel leuk, maar waarom zeurt iedereen nou altijd zo over files ? Fieles. Later snap ik dat die mensen niet voor de lol in de rij staan. Kunnen ze niet samen een spelletje gaan doen, bedenk ik me. Of de muziek heel hard zetten en dan meezingen. Dat is toch leuk. Je kan natuurlijk ook de Donald Duck gaan lezen. Of een grote zak snoep kopen en die dan stiekem gaan opeten, achterin de auto.
Ik zag er naar uit. Om alleen te wonen, mijn eigen eten te koken, mijn koelkastje te vullen. Ik zou zelfs een hond hebben willen hebben, om zelf te bepalen wanneer ik die ging uitlaten. En oh ja, ik wilde ook mijn eigen abonnement op de krant, dan zou ik alle strips uitknippen en bewaren. Dat gezeur over je 'hiepooteek', dat begrijp ik niet. Ik ga gewoon in een hut in de boom wonen. Of in de schuur achterin de tuin van mijn ouders. Dat is wel handig, dan kunnen papa en mama ook nog eens op bezoek komen. Servies voor de koffie leen ik wel van m'n zusje. Vijftien jaar later zit ik op de bank, kom ik ook tot de conclusie dat er niets op tv is. Is het abonnement vervangen door nu.nl of een van de vier gratis kranten die ons land rijk is.
En iedereen is getrouwd. Ja, sommige mensen 'wonen samen', maar wat dat is, begreep ik niet. Mijn papa en mama wonen toch ook samen ? Domme grote mensen, ze snappen het zelf niet eens. Ik ga later gewoon trouwen met mijn beste vriendinnetje en dan krijgen we kinderen. Want grote mensen krijgen allemaal kinderen als ze gaan trouwen. Het verbaasde me dan ook wanneer twee van die grote mensen, zodra ze eenmaal getrouwd waren, geen kinderen hadden. Misschien waren ze dan wel niet getrouwd en woonden ze gewoon samen. Want, als je samenwoont, krijg je geen kinderen. Toch ?
Vijftien jaar later snap ik sommige dingen nog niet. En denk ik vertwijfeld: ben ik nu groot ? Ben ik nu volwassen ? Ik voel me zo'n kind nog...