Toch ben ik best sportief

Het was een mooie dag. Buiten scheen het zonnetje er op los. Ik zag in het park tegenover mijn appartement allerlei mensen lopen. Opeens kreeg ik een idee... Wat als, ik nou eens ging rennen. Hardlopen door het park, misschien vind ik dat wel leuk ? Wist ik veel...
Ik rukte de kastdeur zowat uit de sponning, op zoek naar de juiste schoenen. Ik zette wat kekke muziek op mijn iPod en deed mijn trainingbroek aan. Ik strikte de veters goed strak vast en stak de dopjes in mijn oren. Ik had wat up-tempo nummers op mijn mp3-speler gezet. Dat leek me wel het beste. Enthousiast rende ik het huis uit. Met grote sprongen stond ik snel beneden. Ik wandelde rustig langs de flat richting het park. Stiekem was ik wel een beetje trots op mezelf. In jaren had ik niet zo gezond gedaan. Tussen de auto's en trams door manouvrerend wandelde ik naar het park. Toen ik op het pad in het park stond, keek ik even om me heen. Strekte mijn benen, zoals ik dat tientallen anderen dat ook had zien doen. Wow, dat zag er al heel sportief uit. En daar ging ik. En hoe ging ik... Als de wind. Suizend door de bomen door. De bladeren wild dansend om mijn benen. Vogels die verschrikt opvlogen. Sneller dan het licht. Naja, suizend, sneller dan het licht... Zacht blazend. Ik was als een rustig lentebriesje. Maar toch, ik had al gelijk het goede huppeltje te pakken, vond ik zelf. Mederenners groetten me, ze staken hun hand naar me op. Ik voelde me meteen 'one of the guys'. Dus zwaaide ik semi-nonchalant terug. Zo'n beginnende zwaai. Het eerste rondje ging me ook makkelijk af. Daar was ik zelf misschien nog het meest verbaasd om. Het tweede rondje ging al wat slechter. Aan het begin van het derde rondje besloot ik even te wandelen voordat ik weer begon met lopen. Ik was retetrots op mezelf, zo trots dat ik na het derde rondje weer terug naar huis wandelde. Daar aangekomen ging ik even zitten bijkomen. Ja, ik was goed bezig geweest, vond ik. Voldaan stapte ik onder de douche. Even voldaan stapte ik weer onder vandaan. Later die avond stapte ik in bed, met hetzelfde voldane gevoel.
De volgende morgen werd ik wakker en klom uit bed. Ik voelde een vreemd gevoel in mijn knieën. Hmm, en ook bij mijn heupen. Met mijn hand sloeg ik tegen mijn voorhoofd. Spierpijn. Waarschijnlijk moet ik nog wat vaker trainen...