Een gedachtenstroom die zich niet laat bedwingen

Ik zou zo graag alles begrijpen. Tot in het kleinste detail. Ik zou alles door willen hebben en alles willen weten. Toch bereik ik regelmatig de grenzen van mijn vermogen om dingen te begrijpen. Alsof de grens van mijn begrip is bereikt. Ik zou ook graag vooruit willen kunnen kijken. Ik zou willen kunnen zien wat het effect is van een beslissing, van een gebeurtenis. Zodanig dat ik zou kunnen voorkomen dat datgene wat gaat gebeuren, zou gebeuren. Ik zou dingen écht willen kunnen terugnemen. Maar ik kan het niet. Ik moet me neerleggen bij mijn perfecte imperfectie. In de hoop dat ik dan toch eindelijk eens leer dat ik het niet moet willen. Maar zelfs dan nog wil ik begrijpen waarom dat beter voor me is.