woensdag 10 augustus 2011

Ik word er soms zo moe van!

Er zijn een aantal dingen in het leven waar ik niet zo goed tegen kan. We kennen ze allemaal wel. Van die kleine irritaties die je dag net even de verkeerde kan opsturen. De deur uitstappen en de sleutel aan de binnenkant van de deur laten zitten. Koffie zetten en vergeten het kopje in het apparaat te zetten. Acties die je zelf doet maar waarvan je graag had dat je iemand anders de schuld kon geven. Het grote 'ja maar...'effect. 'Verdorie', denk je dan hardop, 'als mijn kat nou niet net had gemiauwd, dan was ik het zeker niet vergeten' Met deze irritaties kan ik nog wel leven. Maar andere dingen halen het slechtste in mij naar boven. Denk bijvoorbeeld aan: op de roltrap aan de linkerkant willen inhalen en in een kop-staartbotsing met een stilstaande senior komen. Waarom kunnen mensen nou niet rechts gaan staan? Als je niet wilt lopen op de roltrap, geen probleem, maar zit mij niet in mijn vaarwater. En, beste roltraploper, 'Oh sorry hoor...', lost dat probleem niet op. Vooral als er zo'n verwijtend ondertoontje in doorklinkt.
Mensen in de rij voor de kassa kunnen mij ook mateloos irriteren. Als je bij de kassa bent, zorg dan dat je portemonnee klaar hebt. Gereed om in een moeite door te gaan. Dat geklooi met die muntjes en briefjes, daar zit niemand op te wachten. Telefoneren tijdens het afrekenen? Niet doen! Ik heb het meer dan eens mis zien gaan. Hardgrondig zuchten is je deel. Ik zal je niet aanspreken, want daar ben ik dan weer te laf voor. Maar ik zal wel proberen om oogcontact te maken en met mijn ogen te rollen en diep te zuchten. Hopend dat dan de boodschap overkomt.
En lieve automobilisten, geef nu toch eindelijk eens richting aan op de rotonde. Ik kan niet ruiken welke kant je opgaat. Nadat ik nu meerdere dodelijke ongelukken heb overleefd, wacht ik op het moment dat ik me vol overgave op de motorkap van een, bij voorkeur exorbitant patserige, auto kan werpen. Ik zal dan schreeuwen en huilen, zodanig dat honden van kilometers ver aan komen rennen. Nepbloed op de arm. Ja, ik zie het al helemaal voor me. Ik heb dat plan al een tijdje. Bij mij in de wijk is er een rotonde die zich er uitstekend voor leent. Automobilisten, supermarktbezoekers en roltraplopers, weest gewaarschuwd!

Geen opmerkingen:

Telling 2

eXTReMe Tracker