Als ik het kon, dan deed ik het

Het zou me niets moeten deren. Ik zou mijn schouders moeten ophalen, even diep inademen en weer door gaan. Ik zou eigenlijk moeten zeggen dat het me niets interesseert. Dat het er niet toe doet. Dat ik er blij mee ben. Dat ik het ze allemaal gun. Dat het me koud laat, alsof het ergens anders is. In een ander universum. Maar, het komt juist weer dichtbij. Net wanneer ik dacht dat het ver van me af stond. Ik wil het wel, maar ik kan het niet. Ik wil graag afstand nemen en diep inademen. Ik wil dat het me koud laat, dat het me niets aangaat. En al die dingen, ze zijn ongelooflijk waar. Waarder dan wat dan ook. Maar, ik wil het wel, maar ik kan het niet.